Kapına geldım yine...










Kaç kez bozdum yeminimi;vazgeçemedim senden,
İşte bak! kapındayım yine,suçlu çocuklar gibi.
Seviyorum demesende, sevmiyorum deme ne olur!
Dalgaların savurduğu kum taneleri gibi dağılırım,
Gözlerimdeki buğuyu, içimdeki korkuyu anla artık.

Kaç kez doğdu, kaç kez battı bu güneş sensizliğe,
İşte bak! takvimler bıraktığın gibi duruyor oysa;
Yaşanmamış aşkların günahını bana yükleme ne olur.
Fırtınaların savurduğu kuru yapraklar gibi dağılırım,
Gönlümdeki yangını, umudumdaki kaygıyı anla artık.


Kaç kez tövbe ettim bir daha sevmeyeceğim diye,
Oysa; nefret etmeye çalıştıkca daha çok sevdim seni.
İçeri almasanda, kovma kapından ne olur...
Volkanların savurduğu kül taneleri gibi dağılırım,
Sen olmadan nefes bile alamıyorum anla artık ne olur.