ßütün yollar sensin artık...










Öksüz akşamların kucağına sakladım bütün şiirlerimizi

Seni bekledim ne beklediğimi bilmeden yolların son duraklarında

Yoksun ne köhnemiş bir şehirhattı vapur iskelesinde

Ne de karatren dumanlarına bulanmış kasaba istasyonlarında

Ayak izlerine basan yorgun ayaklarımda yangın ateşi

Bütün yollar sensiz bütün duraklar bensiz artık…



Kan kızılı oldu sevdamızı harmanladığımız laleler

Bütün papatya beyazlarında kirli bir gri bulaşığı

İdamlık mahkum boynu büküklüğünde bir gelincik

Dudaklarına özenen bütün güllerde acı bir tebessüm

Göçmen kuşlar götürmüş kokunu gizlediğim iğde çiçeklerini

Bütün çiçekler sensiz bütün bahçeler bensiz artık…



Ben sustukça gözlerimdeki şarkılar fısıldadı yokluğunu rüzgarlara

Sararmış kağıtlarda hazin bir nota artık her damla gözyaşım

“Gitme kal” nağmeleri inliyor bütün tozlu plaklarda

Segah paslı bir hançer nihavend yağlı bir urgan

Dudaklarımda Sezen Aksu “vazgeçtim”i söylerken

Bütün şarkılar sensiz bütün besteler bensiz artık






İrfan ÖZCAN